Chrzest Mieszka I i całego jego dworu odbył się prawdopodobnie 14 kwietnia 966 w Wielką Sobotę lub w Niedzielę Wielkanocną. Jako hipotetyczne miejsce historycy podają: Ratyzbonę, Kolonię, Czechy, Ostrów Lednicki, Poznań i Gniezno. Brak jest dokładnych informacji na ten temat, gdyż nie zachowało się żadne źródło z X wiek, które przekazałoby o chrzcie Polski nawet krótką wzmiankę. Najstarsza z informacji pochodzi z Kroniki Thietmara z Merseburga i została zapisana w Niemczech w XI wieku, czyli około 50 lat po chrzcie Mieszka.
Znaczenie przyjęcia chrześcijaństwa dla kształtującej się państwowości polskiej jest niepodważalne. Wejście do chrześcijaństwa zachodniego zostało poprzedzone małżeństwem z księżniczką czeską Dobrawą w roku 965. Mieszko I chciał w ten sposób pozyskać sobie księcia czeskiego jako sprzymierzeńca w walce ze słowiańskimi Wieletami. W tamtych czasach małżeństwa były sojuszami politycznymi i w tym przypadku również było to umocnienie decyzji o przyjęciu chrztu za pośrednictwem Czech. Czechy co prawda nie były niezależne pod względem kościelnym, ale były dla Mieszka niewątpliwie wygodniejszym chrystianizatorem niż Niemcy . Przyjmując chrzest, Książę Polski, zapewnił Polsce równorzędne miejsce wśród państw chrześcijańskiej Europy oraz stworzył trwałą organizację państwową.
Temat jubileuszu Chrztu Polski jest także jednym z tematów naszego tegorocznego szkolnego konkursu historyczno-literackiego.
mgr Sylwia Krupa